Plattdüütsch Klenners

(Eine Geschichte auf Plattdeutsch von Wilfried Harms)

„Oh, dat is ja plattdüütsch, dar mööt ik sesstein Mark för hebben. Mien Fro hett jüst vördem so’n Book för achtein verköfft“, sä de Verköper vör Jahren up ’n heel groten Flohmarkt in Freesland un keek mi dar trohartig bi in’e Ogen. Jüst harr ik an dissen Stand dat funnen, wat ik al lang söcht harr: Den plattdüütsch Klenner up dat Jahr 1984, de fehl mi to de Tiet noch in mien Bökerschapp. Plattdüütsch is woll hooch in ’n Tell, dach ik so bi mi, dat kannst an de Priesen marken. Man sesstein Mark för ’n Book, dat ’n paar Jahr vördem mal fiev kost hett, dat weer mi avers denn doch ’n beten to dannig upslaan. Dat heff ik den Keerl ok verklaart un heff’t legen laten. Licht fullen is mi dat nich, man ik hebb dar recht an daan.

’n paar Weken later weer ik mal in Ollnborg. Ik harr höört, dat dat dar ’n Laden gifft, wor een vele ole Böker verköpen deit. Antiquariat nöömt se dat ok woll. Ik dar denn hen. Nee ok doch, wat geev dat dar Böker. Den heel Dag kunnst dar woll rümsnüüstern un kieken un lesen. Ja, un denn kreeg ik’t in’e Künn: Dat Schapp mit plattdüütsch Böker, Böker van plattdüütsch Schrieverslüe: „Ut miene Stromtid“ van Fritz Reuter, „Blinkfüer“ van Rudolf Kinau, „De drögeJann“ van Georg Ruseler, „Van’n Klei“ Vertellsels van Max Roth, all Böker, de vör sebentig of achtig Jahr rutkamen sünd. Un Böker van August Hinrichs, Heinrich Diers, Alma Rogge, Thora Thyselius un anners wecke. Dar sleit dat Hart wat gauer van een, de sien Leev an de plattdüütsch Spraak funnen hett.

Ja, un denn legen se dar: Woll an de Stücker dartig „Plattdüütsch Klenner“. Noch nich so ole in dat bruun-gröne Kleed, wo se van dat Jahr 1984 af an rutkamen sünd un Klenners in bruun Klöör, de se van 1977 an harrn. Ja, un Klenners ut de föfftiger un sesstiger Jahrn. De weern ok bruun, man de Klöör weer wat hellichter un de Blöer noch wat ruger.
Nu harr ik dat up’nmal bannig drock. Klaar, all Klenners hebb ik köfft un denn af na Huus. Dar harr ik för nix anners mehr Tiet.
Wat hebb ik dar all in funnen an moie Gedichten un Geschichten van Schrieverslüe, de sik mit Hannen un Harten insett hebbt un ok vandagen noch insetten doot für us plattdüütsch Moderspraak. Un veel bün ik darbi wies wurrn, wo dat so mit em gahn is, den „Plattdüütsch Klenner“ över de Jahrn.

Anfungen hett dat 1922, un Stücker twintig sünd darvan rutkamen, bit dat dat 1941 darmit eerst malwoller vörbi weer. De Lüe harrn in de sware Tiet woll anners wat nödiger to doon. Dat düür bit 1954, bit dat he dar woller weer. Vele Schrieverslüe, de ok vandagen noch nich vergeten sünd, hebbt hulpen, den Klenner woller up’e Benen to stellen.

Ja, un nu staht se dar in mien Bökerschapp moi in’e Reeg: All „Plattdüütsch Klenners“ von 1922 bit vandagen. Mit de Tiet hebbt sik darvan aver ok vele duppelt un dreefach ansammelt.
Un wenn dar denn jichtenswor een is, de disse moien Böker ok sammeln deit un dar fehlt noch de een of anner, denn kann he sik ja mal bi mi mellen. De kost je na Öller un Tostand twüschen dree und föfftein Euro + 1,70 Euro Versand.

© Wilfried Harms