Wenn Sie die Seite schließen, sind Sie wieder auf der Ausgangsseite "Plattdeutsch"

OL-Info

Die nebenstehende Geschichte wurde dem Buch "Kortgood von Georg Theilmann" entnommen.
Buchcover Kortgood - Klicken Sie zur Bestellseite
Wilfried Harms hat für dieses Buch Gedichte und Geschichten des Oldenburgischen Heimatdichters Georg Theilmann (1886-1969) zusammengestellt. In Zwischentexten erfahren Sie außerdem Interessantes über das Leben Georg Theilmanns.

Das Buch ist im Isensee Verlag Oldenburg erschienen (Bestellseite).

Is de Ool in?

(Eine Geschichte auf Plattdeutsch vom Oldenburgischen Heimatdichter Georg Theilmann (1886-1969) aus dem Buch „Kortgood von Georg Theilmann“ von Wilfried Harms)

Dat is nu al ’n Reeg Jahren her, in’n August-Maand, do stapphack ’n ölleren Mann den Philosophenweg in Ollnborg dal. He harr ’n Slipprock an, up ’n Kopp ’n sieden Mutz un in de Hand ’n däägten eken Hester. Vör dat grode Door van de Georgenvilla, de usen Herzog Georg tohöör, stünn ’n Keerl in Hemdsmauen un Huusschoh, de Hannen in’e Tasch un ut dat runne Gesicht hung ’n halvlang Piep. Us Slipprockunkel bleev bestahn, nehm de Mutz van ’n Kopp un wisch mit ’n rootbunt Taschendook dat Sweet van ’n Kopp un see: „Na, kickst in’t Weer? Goden Dag ok!“
„Goden Dag! Ik glööv mehrst, dat gifft noch ’n Gewitter. Dat is mi so bruttig. Wat dünkt di?“
„Dat kunn woll angahn! Wenn ik man wüss, of ik hier richtig bün?“
„Wo dat?“
„Ja, ik bün Hinnerk Gerken van de Twüschenahner Kant, ik hebb dar so’n beten Krögeree un Krameree un wull nu na de Broeree un dar de Keerls is besöken un ok ’n beten Geld henbringen. Vanmorgen hett mi us Naver Siemen, de mit Spannwark na Ollnborg to doon harr, mitnahmen, bi’n Ammerlänner hett he mi afsett’t un see, ik schull man ümmer de Straat, de he mi wies, langsgahn un denn nahstens links afbögen, denn leep ik liek up de Broeree to!“
„Du büst twee Straten to fröh afböögt!“
„Denn helpt dat nich, denn mutt ik ja woller trügg, Keerl!“
Warrt ok Tiet, ik hebb ’n Döst as ’n Schandarmpeerd, de Tung steiht mi stiev hen, dat ik ’n Pott Beer krieg!“
„Wenn’t anners nix is, dar gifft Rat för! Buddelbeer hebb ik in’n Huus, kumm man mit!“
De beiden slennert sik na’t Huus to. An de een Siet van de Villa stunn ’n Disch mit ’n paar Stöhl umto.
„Hier gah man sitten, ik will even ’n paar Buddels halen!“
Hinnerk Gerken steek sienen Stock in de weke Eer un hung dar de Mutz an, denn töög he sienen Rock ut.
„Süh, dat is recht, dat du di Luft maakt hest, hier is ok Beer!“
Darbi leet he dat Beer in’e Glöös lopen. „Na, denn Prost!“
„Junge, dat zirst de dröge Kehl hendal! – Wat ik noch fragen wull, hier schall ja ok de Broor van usen Grootherzog enerwegens wahnen, nich wiet van de Broeree af?“
„Dat stimmt, de wahnt hier!“
„Wat, hier? Is de Ool nich in? Ik meen, wenn he nu mal rutkeem un seeg di hier so leu rumsitten, denn kunn dat vandagen woll noch ’n Gewitter geven!“
„Du kannst dien Beer in Rauh drinken, de Ool is in ’n Ogenblick nich in’n Huus!“
„Na, denn Prost“ – dat Beer is goot! Wat steiht dar an’n Buddel? Joh. Diedr. Ehlers, süh, dar krieg ik dat ok van!“
Hinnerk Gerken harr sik sienen Rock woller antagen. „Nu warrt dat aver ok Tiet. Välen Dank ok, un wenn dat mal so passt, denn kiek is bi mi rin, schasst goot upnahmen weern!“
„Dat kann woll mal angahn. Kaam goot hen un grööt jo Volks, un bi di in’n Kroog vertell man, du harrst mit Herzog Georg tosamen ’n Buddel Beer drunken!“